St. Demetrios the Myrrhstreamer

Saint Demetrius was a Thessalonian, a most pious son of pious and noble parents, and a teacher of the Faith of Christ. When Maximian first came to Thessalonica in 290, he raised the Saint to the rank of Duke of Thessaly. But when it was discovered that the Saint was a Christian, he was arrested and kept bound in a bath-house. While the games were under way in the city, Maximian was a spectator there. A certain friend of his, a barbarian who was a notable wrestler, Lyaeus by name, waxing haughty because of the height and strength of his body, boasted in the stadium and challenged the citizens to a contest with him. All that fought with him were defeated. Seeing this, a certain youth named Nestor, aquaintance of Demetrius’, came to the Saint in the bath-house and asked his blessing to fight Lyaeus single-handed. Receiving this blessing and sealing himself with the sign of the precious Cross, he presented himself in the stadium, and said, “O God of Demetrius, help me!” and straightway he engaged Lyaeus in combat and smote him with a mortal blow to the heart, leaving the former boaster lifeless upon the earth. Maximian was sorely grieved over this, and when he learned who was the cause of this defeat, he commanded straightway and Demetrius was pierced with lances while he was yet in the bath-house, As for Nestor, Maximian commanded that he be slain with his own sword.

Apolytikion (Festal Hymn) of St. Demetrios

All the world has you, its mighty champion, fortifying us in times of danger, and defeating our foes, O Victorious One. So, as you humbled Lyaios’s arrogance by giving courage to Nestor in the stadium, thus, O holy Great Martyr Demetrios, to Christ our God pray fervently, beseeching Him to grant us His great mercy.


Ἅγιος Δημήτριος ὁ Μυροβλήτης

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 – 284 μ.Χ. και μαρτύρησε επί των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού το 303 μ.Χ. ή το 305 μ.Χ. ή (το πιο πιθανό) το 306 μ.Χ. Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του χιλιάρχου. Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303 μ.Χ., διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού». Μάλιστα λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής. Στη φυλακή ήταν και ένας νεαρός χριστιανός ο Νέστορας, ο οποίος θα αντιμετώπιζε σε μονομαχία τον φοβερό μονομάχο της εποχής Λυαίο. Ο νεαρός χριστιανός πριν τη μονομαχία επισκέφθηκε τον Δημήτριο και ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Άγιος Δημήτριος του έδωσε την ευχή του και το αποτέλεσμα ήταν ο Νέστορας να νικήσει το Λυαίο και να προκαλέσει την οργή του αυτοκράτορα. Διατάχθηκε τότε να θανατωθούν και οι δύο, Νέστορας και Δημήτριος.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Δημητρίου

Μέγαν εὕρατο ἐv τοῖς κιvδύvοις, σὲ ὑπέρμαχοv, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τὴν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίῳ θαῤῥύvας τὸν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.